Obecnie najlepsza środkowoeuropejska odmiana, ceniona ze względu na wysoką jakość orzechów łupinie, a przede wszystkim po wyłuskaniu. Pochodzi z Węgier, ale jest rozpowszechniona od Ukrainy do Niemiec. Orzechy dają się bardzo łatwo wyłuskać i oczyścić. Barwa jądra bardzo jasna. Odporny na niskie zimowe temperatury, na wiosnę budzi się średnio wcześnie, ale pąki rozwijają się powoli. Wysoki plon, ok. 53% pąków szczytowych oraz 25% pąków bocznych rodzi owoce. Odporny na choroby. Wielkość orzechów duża i bardzo duża, ok. 90% zbioru średnicy 32 – 36 mm. Wydajność łuskania 47 – 52 %. Dojrzewa pod koniec września. Zbiór do 3,5t./ha. Ze względu na niepowtarzalny kształt i wielkość (prawie idealnie okrągłe orzechy i całkowicie gładka skorupa bez bruzd) odmiana ceniona na zachodnich rynkach, zarówno w łupinie jak i po wyłuskaniu.

W sprzedaży sadzonki kopane z gołym korzeniem o wysokości do 40 cm.

Uczeni potwierdzają, iż pod względem właściwości zdrowotnych, orzechy włoskie przewyższają migdały, orzeszki ziemne, orzechy pekanowe, pistacje, nerkowce, orzechy makadamii, brazylijskie i laskowe. Orzechy włoskie zawierają dwa razy więcej przeciwutleniaczy niż każde inne orzechy. Co więcej, działanie antyoksydantów, których są źródłem, jest od 2 do 15 razy silniejsze od działania witaminy E. Fakt, iż orzechów włoskich, w przeciwieństwie do innych, nie praży się również działa na ich korzyść, gdyż ogrzewanie do wysokich temperatur negatywnie wpływa na wartości odżywcze. Orzechy włoskie są również bogatym źródłem wartościowego białka, błonnika, wielu witamin i minerałów, a przy tym nie zawierają glutenu i białka mlecznego, czyli substancji, na które niektórzy mogą być uczuleni.

Dietetycy przeprowadzili badania, które wskazują, iż regularne spożywanie orzechów włoskich może okazać się pomocne w zapobieganiu rozwojowi chorób serca, kamicy żółciowej, cukrzycy typu 2, a nawet niektórych rodzajów chorób nowotworowych. Efekt leczniczy można uzyskać przy spożywaniu 7 orzechów włoskich dziennie.